ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΤΑ ΣΕΡΒΙΑ Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΖΙΔΑΝΙΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ).

 

  Η πόλη των Σερβίων υποδέχτηκε το απόγευμα της Τετάρτης 30 Οκτωβρίου 2019 την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Ελεούσας της Παντάνασσας , έμβλημα της  Ιεράς Μονής  της Παναγίας Ζιδανίου. Η Ιερά και θαυματουργή εικόνα θα παραμείνει για προσκύνηση και ευλογία στην πόλη των Σερβίων μέχρι και την Δευτέρα 04 Νοεμβρίου. Καθ όλη την διάρκεια παραμονής της θα τελούνται καθημερινός λατρευτικές και εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της.

    

   Η ιστορία της εικόνας  ξεκινά πολύ πριν το 16ο αιώνα στη δυτική είσοδο των Σερβίων (θέση Βρύσες) όπου υπήρχε βυζαντινός ναός προς τιμήν της. Οι Σερβιώτες την τιμούσαν με θρησκευτική πανήγυρη στις 23 Αυγούστου «Εννιάμερα» (από εκεί προέρχεται και η ονομασία του Ιστορικού Πανηγυριού των Σερβίων γνωστό ως και ΝΙΑΗΜΕΡΟΣ , το οποίο ως θρησκευτική εορτή τότες γινόταν 9 ημέρες μετά τον 15αύγουστο  ), η οποία μεταφέρθηκε αργότερα στην -μέχρι και σήμερα- Γενέθλιο ημέρα της Θεοτόκου. Πιθανότατα  να ανήκε στη Βυζαντινή Σταυροπηγιακή γυναικεία μονή των Αγίων Θεοδώρων (12ος αιώνας μ.Χ. ) του Κάστρου Σερβίων.  Οι Έλληνες της περιοχής μας, στα σκληρά και δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, δέχονται αλλεπάλληλες επιθέσεις εναντίον της εθνικής και της θρησκευτικής τους συνείδησης. Οι φανατισμένοι Τούρκοι που κυριαρχούν στην περιοχή των Σερβίων, λεηλατούν, καταστρέφουν, βεβηλώνουν και καταπατούν τα πάντα. Έτσι ξεκινά ο αγώνας των πιστών να σώσουν ιερά κειμήλια, σκεύη και εικόνες, των ναών και των μοναστηριών. Αυτά περισώζονται σε δυσπρόσιτες και ορεινές περιοχές.

     Όταν γκρεμίζεται και καταστρέφεται ο μοναστηριακός ναός της Παναγίας στα Σέρβια, η εικόνα διαφεύγει σύμφωνα με την παράδοση το 1541, στα πυκνά δάση του χωριού Ζιδάνι, φυλασσόμενη σε εξωκκλήσι, στη θέση ‘Συκιές’. Εκεί θα αναπτυχθεί στη συνέχεια και θα οργανωθεί το μοναστήρι. Την εικόνα επιμελείται και φιλοτεχνεί με ασήμι ο Καλαρύτης  τεχνίτης Θεόδωρος. Το 1854 οι Τούρκοι πυρπολούν το μοναστήρι σε αντίποινα για το επαναστατικό κίνημα του Θεόδωρου Ζιάκα. Όπως συμβαίνει με όλα τα μοναστήρια της περιοχής μας, που έπαιξαν τον δικό τους σημαντικό ρόλο στους Εθνικούς μας αγώνες για την  απελευθέρωση, η Μονή Ζιδανίου  ήταν παρούσα με πλούσια και πολύτιμη δράση.  Είναι χαρακτηριστική η βοήθεια των μοναχών στη μεταφορά όπλων και πολεμοφοδίων από τη Θεσσαλία στη Μακεδονία, με την ΄Σπαρτίνα’(τροχαλία), στις δύο όχθες του Αλιάκμωνα. Η εικόνα της Παναγίας  διασώζεται ξανά και το 1903 τοποθετείται σε νέα μονή που συστήθηκε σε διπλανό  μέρος του χωριού. Μια φονική γρίπη που σαρώνει την πόλη της Κοζάνης το 1918, θα γίνει η αιτία να λατρευτεί και σαν θαυματουργή στην πορεία, η εικόνα της Παναγίας, αφού με παρακλήσεις και την περιφορά της  έσωσε το λαό σύμφωνα με την παράδοση. Έκτοτε γίνεται λιτάνευση της εικόνας της Ζιδανιώτισσας στους δρόμους της πόλης και θεία λειτουργία στον πολιούχο ναό, το απόγευμα της Κυριακής του Θωμά. Το 1919 ιδρύεται ο νέος ναός. Για τη Μονή θα είναι υπεύθυνος ο Αρχιμανδρίτης της Επισκοπής και εφημέριος του ναού της Αγίας Κυριακής Σερβίων.

    Ελπίζουμε στην καθιέρωση της υποδοχής και παραμονής κάθε χρόνο της Σερβιώτικης και μετέπειτα  Ζιδανίου εικόνας ως ένδειξη προστασίας της πόλεως των Σερβίων.  

Ακολουθεί βίντεο από την υποδοχή της εικόνας στα Σέρβια στις 30 Οκτωβρίου 2019:

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ 107ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ-ΜΑΧΗΣ ΣΤΕΝΟΥ ΠΟΡΤΑΣ (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ).

   

    Σε πανηγυρικό αλλά παράλληλα συγκινησιακό κλίμα πραγματοποιήθηκε σήμερα 10  Οκτωβρίου 2019 , ο εορτασμός της 107^ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ - ΜΑΧΗ ΣΤΕΝΟΥ ΠΟΡΤΑΣ .  Στο γνωστό σε όλους τους Έλληνες Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στην πλατεία Συντάγματος , αναγράφεται ως μια από τις σπουδαιότερες μάχες του Ελληνικού Στρατού όπου  απελευθέρωσε την Πόλη των Σερβίων  από τον Τουρκικό  ζυγό  μετά  από 486 χρόνια (1426-1912).

    Η μάχη στο στενό πόρτας πολυαίμακτη και σκληρή.  Ο θρίαμβος του ελληνικού στρατού διαχύθηκε γρήγορα μέσα στην πόλη , ώστε στρατιώτες και Σερβιώτες το μεσημέρι της 10ης Οκτωβρίου 1912 , αγκαλιασμένοι να αναφωνήσουν : ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Το γιόρτασαν όπως έπρεπε και κατόπιν κήδεψαν τους 117 Εθνομάρτυρες που ύπουλα και απάνθρωπα σκότωσαν και διαμέλισαν οι Τούρκοι στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

    Η μνήμη όλων αυτών των συγκλονιστικών γεγονότων , ευτυχώς για τους Σερβιώτες , δεν έγινε ανάμνηση και με θέρμη κάθε χρόνο περιμένουν αυτή τη μέρα. Έτσι και φέτος. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν στο Μνημείο Πεσόντων στην περιοχή Προσηλίου - Πόρτας Σερβίων, με την έπαρση της σημαίας από άγημα του στρατού. Ακολούθησε ο όρθρος , η θεία λειτουργία στον ιερό ναό Ευλαμπίου και Ευλαμπίας , παρουσία κληρικών και αρχών , η επίσημη δοξολογία , η επιμνημόσυνη δέηση , η κατάθεση στεφάνων , η ενός λεπτού σιγή και ο Εθνικός Ύμνος.

    Τον  πανηγυρικό  λόγο της  ημέρας  εκφώνησε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου  Σερβίων  κ. Νίκος  Μπουκουβάλας.  Ακολούθως το τελετουργικό της  ημέρας  μεταφέρθηκε  στη πόλη με την μαθητική παρέλαση. Θαυμάσαμε τα νιάτα υπό τους ήχους της μουσικής μπάντας Σερβίων αλλά και αυτής του Στρατού  μαζί με το άγημα , παιανίζοντας το εμβατήριο «Μακεδονία Ξακουστή»  εν μέσω θερμών χειροκροτημάτων.

                                                                         ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Παρακολουθήστε το βίντεο της ημέρας.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 10ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΣΕΡΒΙΩΝ-ΜΑΧΗ ΣΤΕΝΩΝ ΠΟΡΤΑΣ (ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΣ  ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ ΤΟ 1912

      του Νίκου Γ. Μπουκουβάλα  (ομιλία Στενό Πόρτας 10-10-2019).

    Η σημερινή μας παρουσία σ’ αυτόν τον ιστορικό τόπο, έχει ως σκοπό την απόδοση τιμής στους αγώνες του Ελληνισμού, αλλά και την εκ μέρους μας εμπέδωση της ταυτότητάς του, αυτή του συνεχούς και πείσμωνα αγώνα για την ελευθερία.

   Τα Στενά του Σαρανταπόρου, που προς Βορρά καταλήγουν ανατολικά στην παλιά Λαβανίτσα και δυτικά εδώ στο περίφημο Στενό της Πόρτας, έχουν μακραίωνη στρατηγική σημασία. Κυρίως όμως καταλήγουν στη Βυζαντινή Καστροπολιτεία των Σερβίων, η οποία ήταν η τελευταία που κατακτήθηκε στη Δυτική Μακεδονία από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1425.

   Εδώ ιδρύθηκε ένα απ’ τα πρώτα αρματολίκια, αυτό των Σερβίων, το 1550 με 1600 για την αντιμετώπιση της πρώιμης κλεφτουριάς. Οι κλεφταρματωλοί  μετέδωσαν τη φλόγα της ελευθερίας στις μετέπειτα επαναστάσεις του μακεδονοθεσσαλικού  χώρου το 1821, το 1854 και το 1878, αγώνες που πληρώθηκαν με πολύ σκληρά αντίποινα απ’ τους δυνάστες. Καρποφόρησαν όμως την 21η Ιουνίου 1881, όταν υπογράφηκε η Ελληνοτουρκική Συνθήκη, η οποία απέδωσε στην Ελλάδα τη Θεσσαλία και την Επαρχία Άρτας. Έτσι τα σύνορα μετατοπίστηκαν βορειότερα στην περιοχή της Μελούνας, λίγο νότια της Ελασσόνας και τα Σέρβια έγιναν η διοικητική, στρατιωτική και δικαστική έδρα μιας μεγάλης Οθωμανικής Περιφέρειας που περιλάμβανε τις επαρχίες: Σερβίων, Κοζάνης, Καϊλαρίων, Ανασελίτσης, Γρεβενών, Δεσκάτης και Ελασσόνας. Η πόλη απέκτησε μεγάλα κτίρια και ρυμοτομικό σχέδιο. Η περίοδος 1904 – 1908 σήμανε την εκ νέου εκδήλωση του πόθου για την ελευθερία  μέσω του Μακεδονικού Αγώνα, του οποίου το μεγαλύτερο επίτευγμα ήταν η τόνωση του ηθικού του πληθυσμού της Μακεδονίας. Ο αγώνας αυτός σταμάτησε όταν ξέσπασε το κίνημα των Νεότουρκων το 1908, που υποσχέθηκε συνταγματικές ελευθερίες στους υπόδουλους. Όμως αντί τέτοιων ελευθεριών, η περιοχή μας υπέστη μια πιο συστηματική καταπίεση, σχεδιασμένη από το γερμανό στρατηγό Λίμαν Φον Σάντερς.

   Σ’ αυτή τη συγκυρία το 1909 εκδηλώθηκε το κίνημα στο Γουδί, ένας ιστορικός καταλύτης των πολιτικών εξελίξεων που τελικά έφερε στο πηδάλιο της ελληνικής κυβέρνησης τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μια πολιτική φυσιογνωμία οξυδερκής, τολμηρή και συνετή που πραγματοποίησε τη Διαβαλκανική Συνεργασία.

   Στις 30 Σεπτεμβρίου 1912 η Ελλάδα, η Βουλγαρία, ή Σερβία και το Μαυροβούνιο δίνουν κοινή διακοίνωση στην Τουρκία αιτούμενοι μεταρρυθμίσεις, μεταξύ των οποίων οι σημαντικότερες ήταν η αναγνώριση της εθνικής αυτονομίας των διαφόρων εθνοτήτων και η  αναλογική εκπροσώπησή τους στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο. Η Τουρκία απέρριψε τα αιτήματα και μέχρι τις 4 Οκτωβρίου είχαν ανακληθεί εκατέρωθεν όλοι οι πρέσβεις. Την επόμενη, 5 Οκτωβρίου, η Ελλάδα ξεκινά τον πόλεμο εναντίον της Τουρκίας, ο ελληνικός στρατός διαβαίνει την ελληνοτουρκική μεθόριο στη Θεσσαλία και απωθεί, με σποραδικές μάχες, τις προωθημένες τουρκικές δυνάμεις. Στις 6 Οκτωβρίου απελευθερώνεται η Ελασσόνα και η Δεσκάτη και στο ηθικό του ελληνικού στρατού εμπεδώνεται ο στόχος της νίκης. Οι υποχωρούσες τουρκικές δυνάμεις της Δεσκάτης διέφυγαν προς τα Γρεβενά  και της Ελασσόνας προς τα Στενά του Σαρανταπόρου. Απ’ την Ελασσόνα ως το Σαραντάπορο δεν υπήρχαν ενδιάμεσες τουρκικές αμυντικές οχυρώσεις, οπότε ο ελληνικός στρατός προέλασε ως το Μικρό Ελευθεροχώρι.

   Επί ένα διήμερο (7 και 8 Οκτωβρίου) ο ελληνικός στρατός οργανώθηκε και διακτινίστηκε στη γραμμή: Δεσκάτη – Κρανιά – Γιαννωτά – Λυκούδι -  Μικρό Ελευθεροχώρι – Κοκκινόγη αποτελούμενος από 6 μεραρχίες πεζικού, 1 ταξιαρχία ιππικού, 2 αποσπάσματα ευζώνων μεγέθους συντάγματος και ισχυρό πυροβολικό. Μπορεί να υπερτερούσε σε πεζικό έναντι του τουρκικού, αλλά υστερούσε σε κάτι πιο σημαντικό, στη θέση μάχης. Η φυσική οχύρωση του τόπου, το ιδιαίτερο ανάγλυφο της γεωγραφίας του, αλλά κυρίως η υψομετρική διαφορά των 600 – 700 μέτρων, έδιναν ένα ευρύτατο πεδίο βολής για το τουρκικό πυροβολικό, που ήταν ισχυρό. Εξ’ άλλου, ο Γερμανός οργανωτής του τουρκικού στρατού, στρατηγός Φον ντερ Γκολτς  είχε προβλέψει ότι «αν ο ελληνικός στρατός προελάσει προς βορρά, τα Στενά αυτά (του Σαρανταπόρου) θα γίνουν ο τάφος του». Αρχηγός του ελληνικού στρατού ήταν ο τότε διάδοχος πρίγκιπας Κωνσταντίνος  και του τουρκικού ο Χασάν Ταχσίν Πασάς, αρχιστράτηγοι και πρώην συμφοιτητές στη Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου.

   Γεωγραφικά ως Στενά του Σαρανταπόρου εννοούμε τις διαβάσεις μεταξύ Καμβουνίων Όρεων και όρους Τίταρος, στα δυτικά και ανατολικά αντίστοιχα. Πιο συγκεκριμένα, ανάμεσα στις κορυφές Αμάρμπεη, Δοβράς δυτικά και Βίγλα, Τσιούκα ανατολικά. Ανήκουν σήμερα στο Δήμο Σερβίων και στο Δήμο Ελασσόνας.

   Στις 8 Οκτωβρίου το ελληνικό Γενικό Επιτελείο είχε εγκατασταθεί στο Χάνι Χατζηγώγου, ενώ το τουρκικό στην περιοχή του Μεταξά, έχοντας ετοιμάσει και διανείμει τα επιτελικά τους σχέδια στις μονάδες του στρατού τους.

   Τρίτη 9 Οκτωβρίου, ημέρα της έναρξης της μάχης των στενών του Σαρανταπόρου. Απ’ τις 6 το πρωί, πρώτη κινήθηκε η 4η μεραρχία απ’ τα Γιαννωτά προς Λιβαδερό / Μεταξά στα Καμβούνια. Όταν στις 10 το πρωί έφτασε στο Λιβαδερό, ακούστηκαν οι ομοβροντίες του τουρκικού πυροβολικού μέσα στα Στενά, εναντίον της 1ης, 2ης και 3ης μεραρχίας, που έκανε την κατά μέτωπο επίθεση στην είσοδο των Στενών. Ένα σφυροκόπημα που στοίχισε πολλούς νεκρούς και τραυματίες στον ελληνικό στρατό, αφού το ελληνικό πυροβολικό άργησε να εισέλθει στη μάχη.

   Όμως παρά τις δυσμενείς συνθήκες, οι τρεις μεραρχίες προωθήθηκαν αρκετά μέσα στα Στενά: η 1η λίγο πιο κάτω απ’ τη Βίγλα και οι 2η και 3η στο χωριό Σαραντάπορο, δηλαδή μέσα στο «στόμα του λύκου». Μεγάλες απώλειες είχε η 1η μεραρχία, όλες τους όμως πολέμησαν με αυταπάρνηση.

   Εν τω μεταξύ στις 11 το μεσημέρι η 4η μεραρχία έσωσε μάχη στα πέριξ του Λιβαδερού, αναγκάζοντας τους Τούρκους σε υποχώρηση προς το Μεταξά και το Τριγωνικό, ενώ αιχμαλώτισε τους πρώτους Τούρκους. Ο διοικητής της, υποστράτηγος Κωνσταντίνος Μοσχόπουλος αποφάσισε αυτόβουλα (του έδινε τέτοιο περιθώριο το επιτελικό σχέδιο), την άμεση πορεία προς Μεταξά και Πολύρραχο, ώστε να κυκλώσει τον τουρκικό στρατό, μια πράξη καθοριστική για την έκβαση της κυρίως μάχης στα Στενά. Το απόγευμα η 4η μεραρχία είχε νικηφόρες συμπλοκές και απελευθέρωσε το Μεταξά και το Τριγωνικό, έτσι οι τουρκικές δυνάμεις της περιοχής Αμάρμπεη υποχώρησαν. Καταδιώχτηκαν και εγκλωβίστηκαν στο Πολύρραχο, όπου μετά από σφοδρή μάχη όσοι γλίτωσαν, συσσωρεύτηκαν στο Στενό της Πόρτας. Αργά το βράδυ, το Στενό αυτό, τέθηκε υπό τον έλεγχο της 4ης μεραρχίας, αφού ολοκλήρωσε τον κυκλωτικό της ελιγμό.

   Στην αριστερή πλευρά της ελληνικής επίθεσης, η 5η μεραρχία και το απόσπασμα Γεννάδη επιδόθηκε σε πολύωρη μάχη στους Λαζαράδες και απώθησαν τις τουρκικές δυνάμεις επίσης προς το Στενό της Πόρτας. Η ταξιαρχία ιππικού δε συμμετείχε στις μάχες της 9ης και 10ης Οκτωβρίου. Στη δεξιά πλευρά της ελληνικής επίθεσης το απόσπασμα Κωνσταντινόπουλου, μετά από μάχη, διανυκτέρευσε λίγο έξω από το Λιβάδι στις 9 Οκτωβρίου.

   Ας επιστρέψουμε όμως εντός των Στενών του Σαρανταπόρου, όπου οι 3 μεραρχίες δέχονταν σφοδρά πυρά, αλλά από τις 2 το μεσημέρι είχαν πλέον και τη υποστήριξη του ελληνικού πυροβολικού. Οι πολύ επιτυχημένες βολές του ελληνικού πυροβολικού εξουδετέρωσαν πολλές θέσεις των αντιπάλων, τόσο στο χωριό Σαραντάπορο, όσο και στη Βίγλα, βοηθώντας αποτελεσματικά τις τρεις μετωπικές μεραρχίες να προωθηθούν σε απόσταση 500 μέτρων από τις τουρκικές θέσεις ως τις 6 το απόγευμα. Τότε ξέσπασε απότομη καταιγίδα βροχής και μετά από λίγο η μάχη σταμάτησε. Ο Χασάν Ταχσίν Πασάς βλέποντας την ανησυχητικά αρνητική τροπή που πήρε η εξέλιξη των μαχών και σε σύγχυση, υποχώρησε τις βραδινές ώρες προς τη γέφυρα του Αλιάκμονα στα Σέρβια, μαζί με το επιτελείο του, έδωσε δε διαταγή υποχώρησης στη διάρκεια της νύχτας. Έτσι τελείωσε η μάχη των Στενών του Σαρανταπόρου και όπως καταλαβαίνουμε ήταν μια σειρά μαχών, καθ’ όλη τη διάρκεια της Τρίτης 9 Οκτωβρίου από τους Λαζαράδες μέχρι το Λιβάδι, που όμως πήρε την ανωτέρω ονομασία, διότι εντός των Στενών έγιναν οι μετωπικές και πολυαίμακτες συγκρούσεις της ημέρας αυτής. Ένας τιτάνιος αγώνας ζωής και θανάτου, ελευθερίας και σκλαβιάς που διήρκησε 10 ώρες.

   Στα Σέρβια όμως οι αναβαθμίδες της τουρκικής βίας θα κατέβαιναν και τα τελευταία σκαλοπάτια της αποκτήνωσης. Σ’ όλη τη διάρκεια της 7ης και 8ης Οκτωβρίου, οι 13 φανατικοί μπέηδες και η τουρκική πολιτική διοίκηση διέταξαν αποσπάσματα χωροφυλάκων και εφέδρων να μαζέψουν και να εγκλείσουν στη μεγάλη αίθουσα του Διοικητηρίου ομήρους Χριστιανούς, τόσο από τα χωριά μας όσο και από τα Σέρβια. Σε σύσκεψη της 8ης Οκτωβρίου, ο Τούρκος φρούραρχος των Σερβίων Ταλαάτ τους είχε διατάξει να περιοριστούν σε αυτό και να μην εκτραπούν σε δολοφονίες αμάχων της πόλης. Μαζί του συντάχθηκε και ο Ομέρ μπέης, ο μοναδικός φιλοχριστιανός μπέης των Σερβίων. Τις βραδινές όμως ώρες της 9ης Οκτωβρίου και ενώ είχε αρχίσεις η βροχή και είχε σταματήσει η μάχη των Στενών, ξεκινούσε το αποτρόπαιο δράμα των Σερβίων, λίγες ώρες πριν την απελευθέρωση.

   Η ανωτέρω μισαλλόδοξη ομάδα έβαλε μπροστά το σχέδιό της: πρώτα αποφυλάκισε τους μουσουλμάνους ποινικούς κρατούμενους των φυλακών Σερβίων και κατόπιν τους εξόπλισε. Αυτοί έλαβαν θέσεις ενέδρας στους δρόμους της πόλης ενισχυμένοι από φανατικούς ντόπιους μουσουλμάνους. Ήταν νύχτα και ερημιά στην πόλη όταν οι Τούρκοι κρατούντες άνοιξαν τις πόρτες του παρακειμένου Διοικητηρίου, λέγοντας στους ομήρους ότι είναι ελεύθεροι να φύγουν. Μια σκηνοθεσία θανάτου, μια σύγχρονη τραγωδία εξελίχθηκε όταν αυτοί χαρούμενοι έπεφταν ένας – ένας από τα πυρά της ενέδρας σε κάθε δρόμο και σοκάκι, εικονίζοντας ένα μακάβριο θέαμα. Αλλού άψυχα κορμιά, αλλού ασώματες κεφαλές μέσα στη νύχτα, στη βροχή και στη λάσπη.

   Στο μέτωπο των Στενών, τα μεσάνυχτα 9ης _ 10ης Οκτωβρίου ξεκίνησε η δύσκολη οπισθοχώρηση των τουρκικών δυνάμεων, με εγκατάλειψη στρατιωτικού υλικού που διήρκησε όλο το βράδυ. Το μεγαλύτερο τμήμα του πεζικού κίνησε προς την παλιά Λαβανίτσα, ενώ το πυροβολικό τους με τα τροχοφόρα, μέσω της αμαξιτής οδού, για το Στενό της Πόρτας ώστε να περαιωθούν αμφότερα στα Σερβία.

   Ξημερώνει η 10η Οκτωβρίου, ημέρα Τετάρτη, ημέρα της μάχης της Πόρτας και της απελευθέρωσης των Σερβίων. Το τμήμα του οπισθοχωρούντος τουρκικού πυροβολικού, μέρους του πεζικού και των τροχοφόρων στις 9 το πρωί έφτασε στο Στενό της Πόρτας που σήμερα στεκόμαστε στο ένδοξό του χώμα. Εδώ εγκλωβίστηκαν μαζί με τις υπόλοιπες τουρκικές δυνάμεις που είχαν οπισθοχωρήσει την προηγούμενη μέρα από τα Καμβούνια. Γεωγραφικά το στενό αυτό βρίσκεται μεταξύ κορυφής Αγίου Χριστοφόρου (Καμβούνια) δυτικά και Μπρουσιάνα (Τίταρος) ανατολικά. Ο κλωβός πυρός σχηματίστηκε από την 4η μεραρχία (βόρεια) και την 6η μεραρχία (νότια), η οποία είχε αντικαταστήσει την αρκετά αποδεκατισμένη 1η μεραρχία. Η μάχη της Πόρτας διήρκησε περί τις δύο ώρες ως τις 11 το πρωί με τη συμμετοχή του ελληνικού πυροβολικού και κατέληξε σε μια ευρεία και εδραία νίκη των ελληνικών όπλων. Όσοι Τούρκοι διασώθηκαν, άφησαν πίσω τους πολλούς νεκρούς και τραυματίες, ενώ όλο το στρατιωτικό τους υλικό μαζί με 22 πυροβόλα κανόνια κείτονταν έρημα, εκατέρωθεν του δρόμου και στις παρακείμενες ρεματιές. Οι διασωθέντες Τούρκοι από το Στενό της Πόρτας κατευθύνθηκαν προς τη Γέφυρα Σερβίων στον Αλιάκμονα, ενώ ο αρχιστράτηγος Ταχσίν είχε πάρει την οδό από τα Πετρανά προς το Βέρμιο με κατεύθυνση τη Θεσσαλονίκη.

   Η καταστροφή για τον τουρκικό στρατό ήταν πολύ μεγάλη, ώστε μέχρι τη Θεσσαλονίκη δεν κατάφερε να αντιτάξει αντίστοιχη άμυνα όπως αυτή προ των Σερβίων. Όμως το τμήμα του διασωθέντος πεζικού των Τούρκων, κυρίως έφεδροι, που είχε πάρει το δρόμο της Λαβανίτσας, κατηφόρισε από το Βυζαντινό κάστρο των Σερβίων προς την πόλη και οι πρώτοι φυγάδες έφτασαν στην αγορά των Σερβίων στις 10 – 11 το πρωί της 10ης Οκτωβρίου. Αυτοί στη θέα του κατάσπαρτου πεδίου των 117 άψυχων αμάχων πατριωτών μας, επιδόθηκαν μαινόμενοι στην κατακρεούργησή τους. Ολοκλήρωσαν την κτηνωδία σε μια δεύτερη πράξη του στυγερού έργου, αφού με τις ξιφολόγχες και τα σπαθιά τους κατέσφαξαν, αποκεφαλίζοντας και ξεκοιλιάζοντας τα άψυχα πλάσματα, ανάμεσά τους και τον μεγάλο πατριώτη και δάσκαλο Σερβίων Κων/νο Κάρπο. Οι κεντρικοί δρόμοι των Σερβίων ήταν παντού αιμόστακτοι και αιμορραγείς. Εκείνες τις ώρες απελευθερώθηκε το Λιβάδι μετά από έμψυχη μάχη του ευζωνικού αποσπάσματος Κωνσταντινόπουλου και την όποια βοήθεια της αποδεκατισμένης 1ης μεραρχίας, 2 – 3 ώρες πριν την είσοδο των πρώτων τμημάτων του ελληνικού στρατού στα Σέρβια.

   10 Οκτωβρίου, ημέρα Τετάρτη στις 2 το μεσημέρι, ο Υπίλαρχος Μάνος της 4ης μεραρχίας, έφιππος εισέρχεται με 14 έφιππους άνδρες στην πόλη των Σερβίων. Αμέσως δέχεται πυρά από οχυρωμένους ντόπιους μουσουλμάνους και τους τελευταίους φυγάδες του Σαρανταπόρου. Η μικρή δύναμη του γνωστού τότε ριψοκίνδυνου Υπίλαρχου Μάνου θα κινδύνευε με εξόντωση, αν πολλοί θαρραλέοι Σερβιώτες με το γκρα στο χέρι δεν του συμπαραστεκόταν Αυτή η μάχη μέσα στην πόλη των Σερβίων ήταν ένας κυκεώνας μικροσυμπλοκών, αφού οι Τούρκοι ατάκτως οχυρώνονταν σε σπίτια και πυροβολούσαν. Όταν όμως στις  5 – 6 το απόγευμα οι υπόλοιπες δυνάμεις της 4ης μεραρχίας έφραξαν τις εξόδους των Σερβίων, οι οχυρωμένοι Τούρκοι παραδόθηκαν φωνάζοντας τεσλίμ (παράδοση). Ήταν 700 αιχμάλωτοι μεταξύ των οποίων 19 αξιωματικοί και 1 συνταγματάρχης.

   Τα Σέρβια είχαν ελευθερωθεί και οι χριστιανοί κάτοικοι γιόρτασαν όλο το βράδυ το χαρμόσυνο γεγονός φιλοξενώντας στον κάμπο τους την 4η και 6η μεραρχία, τους νικητές της Πόρτας που μετά από μέρες ξαπόστασαν και έφαγαν σαν άνθρωποι. Οι φρουρές και οι περιπολίες του ελληνικού στρατού στην πόλη, μετά βίας μπόρεσαν να ανακόψουν την οργή των κατοίκων εναντίον των συμβόλων της τουρκικής σκλαβιάς: οι οικίες των μπέηδων παραδόθηκαν στις φλόγες, όπως και άλλες οικίες μουσουλμάνων.

   Τώρα ένας τόπος που βίωνε το πρώτο φως της ελευθερίας, έπρεπε να θάψει τους νεκρούς του. Το μεσημέρι της επόμενης μέρας, 11ης Οκτωβρίου, ο αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος, με συνοδεία κατοίκων από τα γύρω χωριά και με το επιτελείο του εισέρχονταν στα Σέρβια διαμέσου των αποκομμένων κεφαλών των μαρτύρων, που κείτονταν στα ρείθρα των δρόμων. Παρουσία του, το απόγευμα έγινε η ταφή τους, 44 εκ των οποίων ήταν από το μαρτυρικό Μεταξά.

   Οι πολυαίμακτες μάχες του διημέρου 9ης – 10ης Οκτωβρίου προ των Σερβίων είχαν όπως είναι αναμενόμενο πολλές ιδιαίτερες σημασίες, οι κυριότερες των οποίων συνοψίζονται ως εξής:

• Ήταν το σημαντικότερο πολεμικό γεγονός των Βαλκανικών πολέμων, διότι εδώ ηττήθηκε ο συγκροτημένος τουρκικός στρατός στην κύρια γραμμή αντίστασής του.

• Επέτρεψαν την ταχεία προέλαση του ελληνικού στρατού προς βορρά.

• Οδήγησαν στην εκπλήρωση των εθνικών στόχων με την επακολουθήσασα ενσωμάτωση της Μακεδονίας, της Ηπείρου και των νησιών του Αιγαίου, πλην των Δωδεκανήσων, στην ελληνική επικράτεια.

• Αποτέλεσαν την πρώτη πολεμική εμπειρία του πρόσφατα τότε αναδιοργανωμένου ελληνικού στρατού.

• Μετά την ενσωμάτωση των νέων περιοχών, ο εθνικός πληθυσμός αυξήθηκε από 2,7 εκατομμύρια σε 4,8 εκατομμύρια, ενώ ή έκταση της Ελλάδας διπλασιάστηκε.

• Αυξήθηκε η εθνική παραγωγική βάση της Ελλάδας.

   Τέλος, το συμβολικό αποτύπωμα αυτών των συνταρακτικών γεγονότων εξιστορήθηκε μέσα στην πόλη των Σερβίων, μεταξύ άλλων, με την ονοματοθεσία της κεντρικής οδού ως οδού 117 Εθνομαρτύρων που οδηγεί στην Πλατεία Ελευθερίας όπου βρίσκεται και το αντίστοιχο μνημείο. Ένα της σύμβολο όμως απωλέσθηκε: ήταν η πολύ μεγάλη ελληνική σημαία που υψώθηκε στο τουρκικό Διοικητήριο των Σερβίων και ράφτηκε από Σερβιώτισσες εκείνο το βράδυ. Το ελληνικό επιτελείο την πήρε μαζί του και στις 26 Οκτωβρίου την ανύψωσε στο Λευκό Πύργο  στον ελεύθερο πια ουρανό της Θεσσαλονίκης.

Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ ΣΕ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΗΣ ΕΡΤ 29-09-2019 (ΒΙΝΤΕΟ).

    Το βίντεο που ακολουθεί περιέχει ρεπορτάζ της Δέσποινας Αμαραντίδου (δημοσιογράφου της  ΕΡΤ) με θέμα την Βυζαντινή Καστροπολιτεία των Σερβίων. Τα πλάνα γυρίστηκαν την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019 στο πλαίσιο των «Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2019» που διοργάνωσε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης. Πρόκειται για ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα που έχει ως σκοπό την ενίσχυση της κοινής ευρωπαϊκής συνείδησης και του διαπολιτισμικού διαλόγου, και στόχο την βελτίωση της πρόσβασης των πολιτών σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς καθώς και την ευαισθητοποίησή τους στα θέματα αυτά.

    Ακολουθεί το βίντεο του ρεπορτάζ :

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΗΣ ΕΡΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ ΣΤΙΣ (γυρίστηκε στις 29-09-2019).

ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΗ ΣΕΡΒΙΩΝ-ΝΙΑΗΜΕΡΟΣ 2019 (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ).

   

        Πραγματοποιήθηκε και φέτος , την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου η ετήσια Εμποροπανήγυρη των Σερβίων ή Νιάημερος (το παλιό πανηγύρι των Σερβίων - επί τουρκοκρατίας - ονομάζονταν Νιάημερος διότι άρχιζε στις 23 Αυγούστου , δηλαδή την ημέρα της Απόδοσης  Κοιμήσεως της  Θεοτόκου  9 ημέρες από τον 15 Αύγουστο). Η επίσημη έναρξη του Νιάημερου ξεκίνησε την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε την Δευτέρα  30  Οκτωβρίου 2019 το μεσημέρι. Οι καιρικές συνθήκες  που  επικράτησαν το πενθήμερο  της  Εμποροπανήγυρης  ήταν πάρα πολύ  καλές με θερμοκρασίες καλοκαιριού με αποτέλεσμα  η  προσέλευση του κόσμου να είναι πάρα πολύ μεγάλη.

     Η  νέα Δημοτική Αρχή θα πρέπει να προσπαθήσει του χρόνου μαζί με την βοήθεια και της Περιφέρειας ώστε η Εμποροπανήγυρη των Σερβίων (το παλαιότερο πανηγύρι της Δυτικής Μακεδονίας «Νιάημερος») να αναβαθμιστεί με νέες υποδομές,  να  γίνει  έτσι περισσότερο  ελκυστική  τόσο για τους  εκθέτες  όσο και για τους επισκέπτες. Σημαντικό είναι επίσης να εξασφαλίσει τα νομικά δικαιώματα αυτού του θεσμού και να αναπτύξει την προβολή του.

    « Το πανηγύρι των Σερβίων είναι το παλαιότερο πανηγύρι της Δυτικής Μακεδονίας όπως φαίνεται απ ’ την καταγραφή του σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1528 : baGi bazar i panayirlar i Yo Paraskeua ve Cesmesi der nezd-i Serfice = φόρος αγοράς απ ’ το πανηγύρι της αγίας Παρασκευής στις βρύσες στα Σέρβια. Ως γνωστό το πανηγύρι των Σερβίων ως το 1912 γίνονταν στην θέση  ΄΄Βρύσες Σερβίων΄΄ όπου βρίσκεται και ο ναός της αγίας Παρασκευής. Το 1913 μεταφέρθηκε στην θέση  ΄΄Πλατάνια΄΄ (κάτω από το ΕΠΑΛ Σερβίων) και αργότερα βορείως του ποδοσφαιρικού γηπέδου. Λίγο πριν το 1990 μεταφέρθηκε στην σημερινή του θέση».

Ακολουθεί βίντεο και φωτογραφίες από την Μεγάλη Εμποροπανήγυρη Σερβίων 2019:

ΒΙΝΤΕΟ HD ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΗ ΣΕΡΒΙΩΝ - ΝΙΑΗΜΕΡΟΣ 2019.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΤΟΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΑΡΜΑΝΙΔΗ ΣΤΑ ΣΕΡΒΙΑ (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ).

   

     Σε ατμόσφαιρα ταυτόχρονης συγκίνησης και γιορτής παρουσιάστηκε , την Κυριακή 08 Σεπτεμβρίου στις 11:30 π.μ. το ογκοδέστατο (~1400 σελίδες) ερευνητικό βιβλίο του αείμνηστου Σερβιώτη Θανάση Τσαρμανίδη με τίτλο : «Επίλεκτες πηγές ιστορίας των Επαρχιών Σερβίων και Κοζάνης» , στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου Σερβίων.

    Την εκδήλωση οργάνωσε ο Μορφωτικός Όμιλος Σερβίων «Τα Κάστρα» , ο  οποίος εξέδωσε το έργο και του αξίζουν συγχαρητήρια. Παρόντες ήταν η μητέρα , η σύζυγος , τα παιδιά που ήρθαν απ’ τις Η.Π.Α , οι αδελφές , οι συγγενείς και πολλοί φίλοι του Θανάση απ’τα Σέρβια , το Βελβεντό και την Κοζάνη , περί τους διακόσιους ακροατές.

    Το βιβλίο παρουσίασαν οι :

·         Θωμάς Αλεξιάδης , ιστορικός , διδάκτωρ Α.Π.Θ.

·         Αθανασία Κουρελή , φιλόλογος , διευθύντρια Γ.ΕΛ. Σερβίων.

·         Λάζαρος Χατζηλαζαρίδης , γεωλόγος , διδάκτωρ Α.Π.Θ.

·         Γιώργος Παπαδόπουλος , δάσκαλος , πρόεδρος Μ.Ο. Βελβεντού.

    Ο Θανάσης Τσαρμανίδης υπήρξε ένας άνθρωπος της εργασίας , της οικογένειας , της παρέας και της  έρευνας. Μοίρασε  τον  ακριβό του χρόνο κατά πως ήθελε και σύμφωνα με τις ανάγκες της ζωής και των συνθηκών. Όλα έχουν  ασφαλώς την μοναδική τους αξία όμως η πλέον ευρεία-δημόσια και πολυσήμαντη αξία του είναι  αυτή του ιστορικού ερευνητή με την πραγματική σημασία του όρου. Μια αξία δύσκολα κατανοητή από τους αμέτοχους της ιδιωτικής ζωής , ένα εγκώμιο του ανοίγματος και της διεύρυνσης προς τον χώρο και τον χρόνο.

    Τέτοιος υπήρξε : Χαλκέντερος , επίμονος , εργατικός , οδηγώντας την έρευνα της τοπικής ιστορίας σε υψίπεδες προδιαγραφές για περισσότερο από τρείς δεκαετίες. Ταυτόχρονα ως εκλεκτό μέλος της κοινωνίας των Σερβίων απολάμβανε μιας ιδιαίτερης εκτίμησης για την ένθερμη και ανιδιοτελή έρευνα του  , η οποία μας κληροδότησε πολλές εκατοντάδες σελίδες τεκμηριωμένης τοπικής ιστορίας. Ένας σπάνιος άνθρωπος ταγμένος  σ’ έναν  υψηλό σκοπό στον οποίο κατέθεσε το ήθος , την ταπεινότητα , την ειλικρίνεια και βεβαίως την πολύχρονη πνευματική του εργασία.

    Του οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ , μετά του αντίστοιχου σεβασμού , για την ανεκτίμητη προσφορά του , η οποία και  θα αποτελέσει την παρακαταθήκη των μελλοντικών ερευνητών και γενιών.

                                                                              Με τιμή

                                                                    CΕΡΒΙΩΝ ΦΡΟUΡΟC  

Ακολουθεί το βίντεο της παρουσίασης του δίτομου έργου του Σάκη Τσαρμανίδη «Επίλεκτες πηγές ιστορίας των Επαρχιών Σερβίων και Κοζάνης» : 

ΒΙΝΤΕΟ HD ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΤΟΜΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΤΣΑΡΜΑΝΙΔΗ

«Επίλεκτες πηγές ιστορίας των Επαρχιών Σερβίων και Κοζάνης»

ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΕΡΒΙΩΝ 08-09-2019.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

2ο ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΑΚΑΔΗΜΙΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΣ (ΓΙΟΥΛΗΣ) ΜΕΓΑΡΕΑΣ ΣΕΡΒΙΑ 2019 (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ).

    Σε εξέλιξη  βρίσκεται  από την Παρασκευή  06 , μέχρι και την  Κυριακή  07  Σεπτεμβρίου 2019, το 2ο τουρνουά ακαδημιών ποδοσφαίρου «ΑΣΤΕΡΙΟΣ  (ΓΙΟΥΛΗΣ) ΜΕΓΑΡΕΑΣ»  στο ομώνυμο  Δημοτικό Στάδιο Σερβίων.  Στο  τουρνουά  συμμετέχουν και φέτος 16 ομάδες ακαδημιών ποδοσφαίρου  της  Δυτικής Μακεδονίας με συμμετοχή των τμημάτων της Κ: 8,10,12,14 και 16. Την συνδιοργάνωση του  τουρνουά  έχει ο Α.Σ ΤΙΤΑΝ ΣΕΡΒΙΩΝ και  ο Δήμος Σερβίων. Το τουρνουά  είναι αφιερωμένο στην μνήμη του αείμνηστου Στέργιου Μεγαρέα , την πιο συμπαθητική φιγούρα  που  γνώρισε  ποτέ αυτό το γήπεδο. Έναν πραγματικό εργάτη της ομάδας που υπηρέτησε ανιδιοτελώς επί 35 χρόνια.

    Ακολουθεί βίντεο με στιγμιότυπα της δεύτερης μέρας,  καθώς  και δηλώσεις του πρόεδρου  του  Δ.Σ  Τιτάν Σερβίων  κ. Στέργιου  Ελευθερίου  και του υπευθύνου  του Τουρνουά αλλά και των Ακαδημιών  του Α.Σ Τιτάν Σερβίων  κ.  Μάρκου Ταΐρη.  

ΒΙΝΤΕΟ HD ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ ''ΓΙΟΥΛΗ'' ΜΕΓΑΡΕΑ. ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΣΕΡΒΙΩΝ 07-09-2019.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΕ ΚΛΙΜΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ ΔΙΕΞΗΧΘΗ Ο 1ος ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΑΒΑΣΗΣ «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΡΑΣΣΟΣ» (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ).

   Σε έντονο  συγκινησιακό κλίμα διεξήχθη το Σάββατο 31 Αυγούστου και ώρα 17:30μ.μ  ο 1ος Αγώνας Ανάβασης Αγίας Παρασκευής «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΡΑΣΣΟΣ» ,  στην μνήμη του αδικοχαμένου ποδηλάτη από το Πλατανόρευμα του Δήμου Σερβίων.

    Στον αγώνα  συμμετείχαν συνολικά 55 ποδηλάτες όλων των ηλικιών  από διάφορα  μέρη της Ελλάδος. Η διαδρομή του αγώνα ήταν η εξής : Χαλαρή πορεία των ποδηλατών από την Κεντρική Πλατεία Σερβίων μέχρι και την διασταύρωση Βελβεντού - Πλατανορεύματος. Εκκίνηση του αγώνα από το ίδιο σημείο μέχρι και την είσοδο της Αγίας Παρασκευής Μοσχοχωρίου μια διαδρομή 10Km με ιδιαίτερα μεγάλη κλίση.

    Η  Γενική κατάταξη των τριών πρώτων ποδηλατών ήταν η εξής :

   1ος     Κανελλόπουλος    Σταύρος           με χρόνο  34:50  λεπτά

   2ος     Δουβετζίδης      Δημήτριος           με χρόνο  36:00  λεπτά

   3ος     Ζέττας              Αθανάσιος           με χρόνο  36:02  λεπτά

    Ακολούθησε του αγώνα στην Κεντρική Πλατεία Σερβίων η βράβευση των τριών πρώτων αθλητών αλλά και ανά επί μέρους κατηγορία η πρώτη τριάδα κάθε μιας.

    Διοργανωτές του αγώνα ήταν : Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου , ο Αιμοδοτικός σύλλογος Σερβίων , o Ποδηλατικός σύλλογος Σερβίων , ο Μορφωτικός Όμιλος Πλατανορεύματος , ο Κυνηγετικός Σύλλογος Σερβίων και ο Σύλλογος Γυναικών Σερβίων κ.α.

    Ευχή τόσο των διοργανωτών όσο και των αθλητών είναι η καθιέρωση του αγώνα στην μνήμη του Γιώργου Πράσσου με κεντρικό μήνυμα τον «Σεβασμό των οδηγών προς τους Ποδηλάτες».

    Ακολουθεί βίντεο με στιγμιότυπα του αγώνα καθώς και δηλώσεις του νικητή αλλά και των διοργανωτών με την λήξη αυτού :  

ΒΙΝΤΕΟ HD ΑΠΟ ΤΟΝ 1ο ΑΓΩΝΑ ΑΝΑΒΑΣΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΡΑΣΣΟΣ" ΣΤΙΣ 31-08-2019.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ