ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΟΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΡΕΜΑΣΤΟΥ ΣΕΡΒΙΩΝ.

     ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΟΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΡΕΜΑΣΤΟΥ ΣΕΡΒΙΩΝ.

   Το κάστρο έμεινε απόρθητο για αιώνες στην ιστορία λόγω του τείχους αλλά και της σημαντικότατης φυσικής οχύρωσης του. Τα δύο φαράγγια συντελούν τα μέγιστα στην οχύρωση αυτή και την προστασία από τις κατακτητικές  επιδρομές του παρελθόντος. Οι δύο ¨φάραγγες¨ λοιπόν αγκάλιαζαν και προστάτευαν τη παλιά πόλη Κάστρο των Σερβίων.

  Στη μία πλευρά η τρομερή Χούνη και στην άλλη το μικρότερο φαράγγι, αλλά εξ ίσου σημαντικό, το λεγόμενο του Αγίου Γεωργίου. Το φαράγγι του Αγίου Γεωργίου κατεβαίνει από τον ορεινό όγκο της Καστανιάς με ποιο απότομη κλίση από αυτό της Χούνης. Συνεχίζει την πορεία του δίπλα από το ¨Κουκουμπέτσι¨, πίσω απ τον Ναό της πολιούχου Αγίας Κυριακής και κάτω απ το τοξωτό βυζαντινό γεφύρι, για να φτάσει να ενωθεί με την Χούνη, λίγο ποιο κάτω απ τη Ζευγαλατιά και να καταλήξουν έτσι στον κάμπο.

  Εδώ και πολλά χρόνια, ο φάραγγας του Αγίου Γεωργίου έχει στερέψει. Οι ιστορικές όμως πηγές μιλούν για τα πολλά και ορμητικά νερά του. Μπορεί να το επιβεβαιώσει κανείς αυτό διασχίζοντας το, ξεκινώντας -με μια μικρή αναρρίχηση στην αρχή- απ την θέση Μαύρη Πέτρα, το γεωλογικό δηλαδή ρήγμα των Σερβίων. Εκεί,  με αφετηρία την απλωσιά του Αι Μηνά, θα δούμε και θα θαυμάσουμε την δύναμη του νερού και της φύσης, μέσα από την διάβρωση που έχει υποστεί το έδαφος.

   Σε μικρή απόσταση και ανεβαίνοντας κατά μήκος του φαραγγιού,  θα βρεθούμε μπροστά στον επιβλητικό βράχο, που ψηλά προς την κορυφή του είναι  κρεμασμένη  η  σπηλιά του Αγίου. Ο γνωστός σε όλους μας Αι Γιώργης ο Κρεμαστός. Σαν αετοφωλιά σκαρφαλωμένη και σκαμμένη στον κάθετο τραχύ βράχο.

  Η μια πλευρά απότομη και δασωμένη, οδηγεί στην ακρόπολη του Κάστρου και μαζί με την άλλη την άγρια και σκληρή  βραχοσειρά, δημιουργούν  ένα μαγευτικό περιβάλλον.

 Η σπηλιά του Αϊ Γιώργη του Κρεμαστού, διατέλεσε για πολλούς αιώνες, εστία του μοναχισμού. Ένα ασκητήριο στο οποίο βρήκαν την ησυχία και την επικοινωνία με το θεό γέροντες, που το υπηρέτησαν και το αγιογράφησαν. Εκεί συντροφιά με τους ήχους των πουλιών και τη βουή του νερού.

  Η σπηλαιοεκκλησιά είναι τοιχογραφημένη με αγιογραφίες του δέκατου πέμπτου αιώνα και ίσως και παλαιότερα. Είναι γραμμένη επιγραφή με αναφορά στον Κομνηνό Λιβαδάρη.

  

Δυστυχώς σχεδόν κατά το μισό του θόλου της σπηλιάς οι αγιογραφίες είναι κατεστραμμένες από τη φθορά του χρόνου και στις υπάρχουσες διασωθείσες, η μη συντήρηση, θα αποφέρει μοιραία το ίδιο αποτέλεσμα. Η αρχαιολογική υπηρεσία θα μπορούσε να επέμβει για να σώσει τουλάχιστον τις υπάρχουσες . Σε πολλή μικρή έκταση, έχει γίνει συντήρηση, ειδικά σ αυτή του κτήτορα αγίου, όπως και στης Πλατυτέρας. Υπάρχει τοιχογραφία με έντονη και ζωντανή εικόνα της βάπτισης, όμως αυτό που είναι αξιόλογο και σημαντικό, είναι ότι κυριαρχεί παντού στο θολωτό τοίχωμα  το διπλό στρώμα αγιογραφιών. Είναι χαρακτηριστικό το ότι πάνω σε παλιές αγιογραφίες και τοιχογραφίες, έχουν καλλιτεχνηθεί νεότερες

  Την περίοδο της Τουρκοκρατίας είναι γνωστοί οι βανδαλισμοί και οι βεβηλώσεις θρησκευτικών μνημείων. Τα πρόσωπα των αγίων σε όλες τις εικόνες της σπηλαιοεκκλησιάς έχουν καταστραφεί.

  Σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται, ο Αι Γιώργης ο κρεμαστός, δεν παύει να αποτελεί για όλους τους κατοίκους των Σερβίων και των διπλανών παλαιών χωριών, αλλά και όλων όσων ζουν μακριά,  ένα σημείο αναφοράς για την χριστιανική πίστη και μια γλυκιά ανάμνηση των μεγαλύτερων, στα ανέμελα παιδικά χρόνια, όπου η τοποθεσία του Αι Γιώργη τότε ήταν εκδρομή και παιχνίδι.

 

Μια κανονική διαδρομή και όχι με αναρρίχηση απ το φαράγγι, είναι αυτή που ξεκινά απ την Μεγάλη. Με εύκολη ανάβαση σε ένα προσεγμένο μονοπάτι και με πινακίδες οδηγούς, θα φτάσουμε στη σπηλιά του φαραγγιού μετά από 600 μέτρα περπατώντας ανάμεσα στα πεύκα του βυζαντινού λόφου. Αυτή ήταν και στις εποχές της ακμής του Κάστρου, η κοντύτερη απόσταση για να πάει κάποιος από την κεντρική πύλη (τη Μεγάλη), στην ακρόπολη (διοικητήριο).

  Οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών και οι ευχές για βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης, μακάρι να έχουν αίσιο αποτέλεσμα και να συνεχιστεί κάθε χρόνο η θεία λειτουργία, σ αυτό το όμορφο ησυχαστήριο.  

VIDEO

PHOTOS

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ''ΑΙ ΓΙΩΡΓΗ ΤΟΝ ΚΡΕΜΑΣΤO'' ΜΕΤΑ ΑΠΟ 30 ΧΡΟΝΙΑ.

 

Πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί 11-6-16 μετά από  δεκαετίες, θεία λειτουργία στην σπηλαιοεκκλησιά του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στο ομώνυμο φαράγγι, ανατολικά της ακρόπολης του Κάστρου των Σερβίων.

  Η καμπάνα ήχησε χαρμόσυνα στις 7.30 το πρωί για το κάλεσμα και πολύς κόσμος, όλων των ηλικιών , ακολούθησε το μονοπάτι και πήρε μέρος στο ιστορικό γεγονός.

  Ήταν μια σεμνή και όμορφη τελετή σε μια  ηλιόλουστη μέρα, στην οποία πρωτοστάτησε ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης και συμπατριώτης μας κ.  Χριστόφορος Αγγελόπουλος. Μαζί του ο εφημέριος του Ιερού Ναού της Αγίας Κυριακής, πατήρ Κων/νος  Θεοχάρης. Να αναφέρουμε ότι ο τελευταίος που λειτούργησε ήταν τότε ο αγαπητός εφημέριος για πολλά χρόνια του Αγίου Γεωργίου Σερβίων και Αγίας Κυριακής μετέπειτα πατήρ Ηλίας Τσαρμανίδης.

  Ο κόσμος (ξεπερνώντας τα 80 άτομα) πλημμύρησε την  κοίτη του παλιού χειμάρρου, κάτω και δίπλα από τον ιερό βράχο και  ευλαβικά παρακολούθησε και συμμετείχε στην λειτουργία η οποία έγινε κανονικά στο μικρό σπήλαιο όπου και ολοκληρώθηκε με τη <<θεία κοινωνία>>.      Στο τέλος προσφέρθηκε από τις γυναίκες που παρευρίσκονταν, καφές και εδέσματα.

  Η θερμή αυτή θρησκευτική εκδήλωση, σε συνδυασμό με το περιβάλλον  στο οποίο τελέστηκε και το οποίο είναι άγριο και κατανυκτικό, είναι χαρακτηριστικό του φετινού καλοκαιριού  και κυρίαρχο για τα τοπικά μας εκκλησιαστικά δρώμενα.

 Θα ήταν μάλλον αδύνατη η τέλεση χωρίς τη βοήθεια των συμπατριωτών μας και ειδικά του Γεωργίου Λαδιά  που ετοίμασαν όλη κυριολεκτικά την τοποθεσία.  Το μονοπάτι που οδηγεί  στη σκάλα του Αι Γιώργη καθαρίστηκε και μπήκαν συρματολαβές στα δύσκολα σημεία της διαδρομής. Η σπηλαιοεκκλησιά βάφτηκε και εξωραίστηκε πλήρως. Ευχή και υπόσχεση  όλων των συμμετεχόντων στο τέλος,  από του χρόνου οι συνθήκες να βελτιωθούν  περισσότερο ώστε η συμμετοχή του κόσμου να είναι μεγαλύτερη.

      Ελπίδα μας να συνεχιστεί από εδώ και στο εξής,  κάθε χρόνο.

 VIDEO

 

 PHOTOS

ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟ-ΒΑΛΣΑΜΟΧΟΡΤΟ (ΒΙΝΤΕΟ)

   Βρισκόμαστε στην κατάλληλη εποχή για τη συγκομιδή,  του κατά γενική ομολογία θαυματουργού φυτού.

  Το σπαθόχορτο ή αλλιώς βάλσαμο όπως είναι γνωστό και όπως το ύμνησε η δημοτική μας μούσα. Η ιδανική περίοδος μαζέματος είναι αυτή που διανύουμε.

 Από τα μέσα του Μαίου έως τα τέλη του Ιουνίου περίπου, ανάλογα με το πόσο γρήγορα θα ανέβει η θερμοκρασία.

     Για το λόγο αυτό όσοι το επιθυμούν ας σπεύσουν. Η περιοχή μας είναι τυχερή όπως και οι περισσότερες στη χώρα μας. Βρίσκεται παντού και διακρίνεται από τις κίτρινες ανθοφόρες κορυφές του που φτάνουν μέχρι και το ένα μέτρο ύψος και από το λεπτό και ίσιο βλαστό του.   

Αναπτύσσεται σε μέρη με μια σχετική υγρασία στο έδαφος, αλλά  και απαραίτητα πολύ ηλιοφάνεια. Όλοι μας κάπου το έχουμε δει αλλά λίγοι είναι αυτοί που μπαίνουν στον πειρασμό να κόψουν και να αποθηκεύσουν τον ανθό με τις ευεργετικές ιδιότητες, που απλόχερα μας δίνει ο τόπος μας.

     Οι νεοέλληνες που θα μπουν στη διαδικασία να ενημερωθούν με οποιοδήποτε μέσο για τα πολλαπλά οφέλη του σπαθόλαδου, πρώτα θα εκπλαγούν με τη σημασία την οποία του έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες και ειδικά οι Σπαρτιάτες. Τότε η χρήση του ήταν κυρίως επουλωτική  αφού το φυτό αναμεμειγμένο με λάδι έκλεινε τις πληγές και θεράπευε τους τραυματίες πολέμου.

     Για να έρθουμε στο σήμερα και στους προηγούμενους αιώνες στο Άγιο Όρος, όπου το βαλσαμέλαιο δεν λείπει από καμία μονή, από κανένα κελί μοναχού. Χρησιμοποιείται  διαχρονικά στην ταρίχευση των νεκρών , το γνωστό βαλσάμωμα.

      Όλες  οι πληροφορίες που αφορούν τη σημασία και τη δράση του σπαθόχορτου συνοψίζονται και καταλήγουν σε μερικές πολύ χαρισματικές ιδιότητες.

     Το σπαθόλαδο είναι πρώτα απ΄ όλα κατάλληλο για τραύματα και εγκαύματα. Γιατί και ανακουφίζει και επουλώνει  τις πληγές.

      Το σπαθόλαδο είναι αντιφλεγμονώδες και αναλγητικό. Είναι όμως και ένα ιδανικό φάρμακο για την ένταση, την ανησυχία, ακόμα και την κατάθλιψη με τη συνεργασία και τις οδηγίες αρμόδιου γιατρού για τέτοια περιστατικά.

      Η παρασκευή του εύκολη και διαδεδομένη. Αναμειγνύουμε το ανθισμένο μέρος του φυτού με  αγνό παρθένο ελαιόλαδο σε γυάλινο σκεύος και το εκθέτουμε στον ήλιο για 20-30 περίπου ημέρες. Αποκτά  έτσι ένα έντονα βαθύ κόκκινο χρώμα. Για δύο χρόνια η δράση του σκευάσματος θα είναι αρκετή.  

      Το σπαθόχορτο μπορούμε   επίσης να το χρησιμοποιήσουμε ξεραίνοντας το σαν τσάι μόνο του η σε συνδυασμό με τις κοινές ποικιλίες τσάγιού, την ανάμειξη του σε κρασιά και διάφορα ποτά (ως φυσική χρωστική ουσία δίνοντας αυτή την έντονη απόχρωση) , καθώς και σαν αλοιφή προσθέτοντας κερί.       

    

      Η εποχή επίσης βρίσκει διασκορπισμένα παντού και άλλα δύο λατρεμένα για την Ελληνική οικογένεια βότανα. Το τσάι και το χαμομήλι του βουνού. Τι να πρωτογράψει και τι να πει κανείς για τα καταπραυντικά και ηρεμιστικά  βοτάνια που δεν πρέπει να λείπουν από κανένα σπίτι.

     Εξορμήστε όλοι το χρονικό διάστημα αυτό για τη συλλογή των ευεργετικών φυτών και η ανταμοιβή θα είναι δεδομένη το χειμώνα, αφού στο ντουλαπάκι του κάθε νοικοκυριού θα υπάρχει κρυμμένος  ο μικρός θησαυρός της υγείας και της καλοζωίας.

ΒΙΝΤΕΟ 

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΕΡΒΙΩΝ (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ).

    <<ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΕΡΒΙΩΝ>>

   Υπάρχει μια κιβωτός της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στην κωμόπολη μας.

Είναι το Λαογραφικό Μουσείο το οποίο λειτουργεί από 11-7-1999 και στεγάζεται στην οδό Κων. Κάρπου, στην παλιά οικία του αείμνηστου ιατρού Αριστείδη Χρηστάκη.  Παραχωρήθηκε  για το σκοπό αυτό από τη σύζυγο και τα τέκνα του,  ο κάτω όροφος του αρχοντικού κτιρίου, όπου γενιές  ολόκληρες  κατοίκων της περιοχής μας έβρισκαν περίθαλψη και νοσηλεία από τον εξαίρετο επιστήμονα και άνθρωπο.

   Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1998 από το Δ.Σ. του Μορφωτικού μας Ομίλου, με πρόεδρο τότε τον Κοσμά Σαββιλωτίδη. Υλοποιήθηκε έτσι μια ιδέα σημαντική και απαραίτητη για τον τόπο μας.

 Ο σκοπός του Λαογραφικού Μουσείου ήταν και πάντα θα είναι, η διαφύλαξη και η διάσωση της Παράδοσης μας.

  Μεγάλη ήταν η αυθόρμητη συμμετοχή και συνεισφορά  του κόσμου της ευρύτερης περιοχής, ώστε να γίνει πραγματικότητα το Μουσείο. Ανεκτίμητη η προσφορά αντικειμένων, αλλά και η δωρεά χρηματικών ποσών από πλήθος συμπολιτών μας.

 Το αποτέλεσμα θέλγει τον επισκέπτη. Ταξιδεύει τον καθένα σε άλλες εποχές τον οδηγεί στις συνήθειες και τον τρόπο ζωής ενός και πλέον αιώνα πίσω.

 Διάσπαρτα στους δέκα μικρούς και μεγάλους χώρους( δωμάτια του παλιού ιατρείου), συναντάμε τα εκθέματα, μερικά εκ των οποίων εντυπωσιάζουν. Το αρχονταρίκι με τις αντιπροσωπευτικές στολές  του Σερβιώτη και της Σερβιώτισας, τα σπουδαία μουσικά όργανα, τον σοφρά, το παμπάλαιο τηλέφωνο οι σπάνιες ασπρόμαυρες φωτογραφίες…Το εργαστήρι ύφανσης  με τον αργαλειό, τις ραπτομηχανές, τα τσικρίκια, τη ρόκα, την ανέμη….Το κελάρι και το φούρνο με τις νταμιτζάνες, τα γκιούμια, τα σινιά, τις πινακωτές και τα φουρνόφκιαρα

 Ο χώρος  για τη σπορά το θέρος το αλώνισμα  με τα αλέτρια τις λαιμαριές, τα ινιά, τα λελέκια, τις τσάπες τα καρπολόγια, το δερμόνι, το δικέλι.. Επίσης το μαγειρείο με τα καζάνια τις κουτάλες τις γάστρες κτλ.   Όλα προιόντα μιας γνήσιας λαικής τέχνης πάνω στο ξύλο και το μέταλλο. Στον εξωτερικό χώρο του κτιρίου κυριαρχεί ο παλιός αλευρόμυλος και το τρακτέρ του 1920.

   Αλήθεια πόσοι δεν θα θυμηθούν και δεν θα χαρούν από μια τέτοια περιήγηση..    Είναι τα ‘άφωνα  μας μνημεία΄ , όπως εύστοχα τα χαρακτήρισε στο ημερολόγιο-αφιέρωμα του 2010 η σημερινή πρόεδρος του Μ.Ο.Σ. Χρυσάνθη Καραγιαννίδου.

  Η ανάγκη για περισσότερο χώρο για τα εκθέματα από τις σημερινές αλλά και τις μελλοντικές δωρεές είναι υπαρκτή.

 Στόχος η μετεγκατάσταση του Λαογραφικού Μουσείου σε ένα νέο, ευρύτερο και μόνιμο στέγασμα. Η οικία της αγαπημένης Μίνας Καφάση στην οδό 117 Εθνομαρτύρων είναι επίσημη δωρεά προς τον Δήμο, με τον όρο ότι προορίζεται για την στέγαση του Λαογραφικού Μουσείου.

       Χρέος όλων μας  η πραγματοποίηση του ονείρου στη μνήμη της.    

 ΒΙΝΤΕΟ

 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΚΑΘΑΡΙΟΣ ΣΕΡΒΙΩΝ (Η ΠΗΓΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΑΝΑΒΛΥΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ).

ΚΑΘΑΡΙΟΣ  (ΣΕΡΒΙΑ)

<<Η πηγή με το πεντακάθαρο νερό που αναβλύζει από το έδαφος>>

Σε μια τοποθεσία που βρίσκεται ανάμεσα στην ακρόπολη του κάστρου των Σερβίων και την παλιά Λαβανίτσα.

Το νερό ξεκινάει την πορεία του ακολουθώντας μια ονειρεμένη διαδρομή συναντώντας ρέματα , με τα  οποία ενώνεται και καταλήγει στο φαράγγι των Σερβίων, τη Χούνη.

Φτάνει κάποιος μέχρι εκεί, είτε κατεβαίνοντας από το δασικό δρόμο Παλιάς Καστανιάς –Παλιάς Λάβας, ή από το χωματόδρομο πίσω από τον πύργο του κάστρου με κατεύθυνση προς την περιοχή Μπάρες. Αυτή η δεύτερη διαδρομή είναι πανέμορφη αφού γίνεται μέσα από πυκνό πευκόφυτο δάσος και έχει πλέον σημάδια που σε οδηγούν εύκολα στην πηγή.

Υπάρχει και η εναλλακτική πορεία από τη Δέση , την αρχή δηλαδή της Χούνης και πηγαίνοντας αντίστροφα στη ροή του ρυακιού, οδηγήστε ξανά στον Καθάριο,  με πρόσφατη επίσης σήμανση.

Δίπλα στη πηγή υπήρχε και λειτουργούσε παλιά ο νερόμυλος του Μαντζιάρη, καθώς επίσης γεωργοί και κτηνοτρόφοι, ευεργετημένοι απ τα πλούσια νερά.

Το μυστικό όμως κρύβεται απ το σημείο που αρχίζει η κλίση να γίνεται λίγο απότομη. Εκεί το ταξίδι του ρυακιού με το κρυστάλλινο νερό περνά από καταπράσινες δασωμένες πλαγιές ,  άγριες  ρεματιές και πολλούς όμορφους  καταρράκτες .Ο μεγαλύτερος απ αυτούς έχει ύψος 12-14 μέτρα περίπου.

Ένας καλά  φυλαγμένος παράδεισος. Δίπλα σε λεύκες(καβάκια), φτέρες, πουρνάρια και  κέδρα. Συνεχίζοντας η εικόνα  αλλάζει και δεν μπορείς να μη θαυμάσεις το γεωφυσικό φαινόμενο που προήλθε απ τη διάβρωση του εδάφους. Απίθανα   γεώμορφα σχήματα που προκαλούν δέος. Μια καλά κρυμμένη έκπληξη.

Ωραίο τοπίο  να διαλέξει κανείς  και για ένα αλησμόνητο πικ νικ .

Ο βαθμός δυσκολίας μικρός και γενικά βατή περιπλάνηση για όλους, εκτός από τα παιδιά.

Απολαύστε φύση….

ΒΙΝTΕO HD

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ